Dit wordt de laatste post op Reno.punt.nl

 

Maar niet getreurd, we gaan gewoon verder en via http://www.renovanderlooij.nl ga je (binnenkort) uitkomen op mijn volledig nieuwe weblog. Punt.nl voldeed niet meer aan de eisen van deze tijd en die van web2.0. Tijd dus voor iets nieuws wat integreerd met Twitter, Youtube etc. etc. De nieuwe site is binnen een paar dagen online!

 

 

Slash - Paradiso Amsterdam, 31 mei 2010

Een introductie heeft Slash (aka Saul Hudson) niet meer nodig. De voormalig Guns N' Roses gitarist heeft sinds kort zijn eerste soloplaat uit en tourt samen met oa. zanger Miles Kennedy (Alter Bridge) om dit album te promoten. Vandaag dus te gast in het Amsterdamse Paradiso. De nederlandse poptempel (wat is het een geweldig mooie zaal) staat om half tien stampvol als de band het podium betreedt. Het is warm en vochtig! Het publiek nerveus en enthousiast! De band begint hard, op hoog volume, maar loepzuiper! Vanaf dat moment is meteen duidelijk dat dit een bijzonder optreden gaat worden.

De band die Slash om zich heen heeft verzameld ziet eruit alsof ze zo van Sunset Boulevard eind jaren 80 zijn weggelopen, maar ogen fris, gretig en stralen energie uit. De setlist is een mooie combinatie van oud en nieuw werk. Zo komen van Guns N' Roses oa. Civil War, Nighttrain en Sweet Child O' Mine voorbij. Deze laatste ingeluid met een weergaloze variant op The Godfather Theme. Van de nieuwe Slash plaat worden oa. Starlight, Back From Cali en Ghost. Van Alter Bridge wordt een prima uitvoering van "Rise Today" gespeeld En ook "Slither" van Velvet Revolver heeft een plekje op de setlist gekregen.

Het volume wordt gedurende het optreden nog eens verder opgevoerd en de interactie met het publiek is geweldig. Dit is mede te danken aan de sterke podiumpresentatie en zang van Miles Kennedy. Deze man is een alleskunner met zijn stem, kan ook nog eens goed gitaarspelen en communiceert oprecht en sympathiek met het publiek. Slash (zonder sigaret) zelf beperkt zich tot zijn bekende poses en subliem gitaarspel, maar de lach en sporadische "thanks you's" verraden dat hij het prima naar zijn zin heeft op het podium.

Het is heerlijk terras weer buiten, maar toch kost het me weinig moeite om de rest van de avond binnen door te brengen. Het Noorse Motorpsycho maakte in ruim 20 jaar al 14 volledige albums en al bijna net zoveel EP's. Tourde daarbij ook nog eens uitgebreid, maar vreemd genoeg had ik ze nog steeds niet live gezien. Gezien het uitgebreid oeuvre is het ook nog eens spannend en niet te voorspellen wat er vanavond in Eindhoven op de setlist staat. Vlak voor aanvang staat de grote zaal van de Effenaar goed vol, maar dit komt omdat het achterste gedeelte is "gesloten" door een groot zwart gordijn. Niet uitverkocht, maar toch een intieme sfeer door de kleine opzet van de zaal en de podium aankleding in huiskamer stijl (compacte opstelling van drums en versterkers, kamertapijt, schemerlampen, tv-tje en zelfs planten).

 

Aangezien Motorpsycho om haar lange shows bekend staat is er geen voorprogramma. Heerlijk, dat zouden meer bands zo moeten doen. Dus rond de klok van half negen meteen de mannen van Motorpsycho op het podium. Bijna knullig worden op het gemakje de gitaren ingeplugd van de nagenoeg antieke versterkers en overige apparatuur. Krakend en piepend wordt er gestart met WBAT van de laatste nieuwe plaat Heavy Metal Fruit. Het nieuwe album is vanavond goed vertegenwoordig met totaal 4 nummers (dit lijkt weinig, maar dit betekent bij Motorpsycho ruim 50 minuten muziek). De psychedelische stonerrock klinkt heerlijk en met een fantastische uitvoering van Mountain (wat ze naar eigen zeggen voor het eerst in 15 jaar weer eens spelen) in het eerste uur, wordt de lat voor de rest van de avond wel heel hoog gelegd. En dat niveau wordt helaas pas weer tijdens de toegiften gehaald. Het tussenstuk blijkt namelijk een aaneenschakeling van gejam en improvisatie. Natuurlijk staat Motorpsycho hierom bekend, maar het blijkt niet altijd even effectief en goed uit te pakken vanavond.

Naar het eind van de ruim 2 uur en een kwartier durende show worden de uitvoeringen weer wat compacter en steviger. Met Shrug & Fistfull en Come on in wordt weer ijzersterk geëindigd. Hier komt ook meteen drummer Kenneth Kapstad heel sterk uit de verf. Klein minpuntje is de samenzang van zanger/bassist Bent Sæther en zanger/gitarist Hans Magnus "Snah" Ryan in X-3, welke ietwat vals is. Ik had ook een beetje gehoopt op een live uitvoering van Vortex Surfer (mijn persoonlijk favorietje). Maar dat is allemaal een beetje gezeur in de marge. Uiteindelijk heb ik een geweldig concert met harde obscure rockriffs, zweverige psychedelica, poppy koortjes en heel wat improvisatiemuziek op hoog niveau mogen aanschouwen.

 

 

 

 

Meer fotos vind je hier!

Album review: ¡Pendejo! - Cantos a la vida
 
Nederland heeft een raar alternatief cultuurtje als het om het afbranden haar eigen acts gaat. Klink je te Amerikaans dan is het niet goed en klink je te Nederlands dat is het vaak al helemaal uit den boze. Wat dat met deze spanjaarden of zuid-amerikanen van ¡Pendejo! te maken heeft, vraag je je af!? Nou, dit zijn gewoon Nederlanders. En dat is absoluut bedoeld als compliment voor deze stonerrockers. In alle uitingen op zowel website, merchandise, CD, artwork enz. heb je het idee dat je met een buitenlandse act met spaanse(talige) roots te maken hebt.
 
Een nog groter compliment is dat deze uitstraling (en kwaliteit) ook opgaat voor de muziek. De nummers krijgen een heel bijzonder gevoel door de spaanstalige zang, wat nog eens extra wordt versterkt door de toevoeging van de trompet. De riffs zijn heerlijk, de ritmesectie knalt log en solide. De productie is zoals deze hoort bij het stoner genre; lekker ruig, lomp en brutaal. De muziek kan omschrevenworden als heerlijk voortdenderendehypnotiserende stonerrock, waarbij de muzikale vergelijking met bands als Kyuss en Orange Goblin zich opdringt en waarbij ik qua sfeer steeds aan Heroes Del Silencio (wie kent ze nog?) moet denken.
 
Absolute hoogtepuntjes op “Cantos a la vida” zijn Arrecho Vengo en La vagancia (no me cuesta). Alle liefhebbers van het genre en bovengenoemde bands moeten dit werkje maar eens snel gaan checken en aangezien het gewoon Nederlanders zijn, is de kans groot dat we ze hier snel live aan het werk kunnen zien… ik ga dan zeker even kijken!
 
http://www.pendejoband.com/

 

Tracklist:

01. Flotadores (2:53)
02. Llorón (5:03)
03. Arrecho Vengo (2:57)
04. Tan Tan Tan (4:16)
05. La Vagancia (No Me Cuesta) (4:09)
06. El Taxista Limeño (5:02)
07. La Ola Negra (4:32)
08. La Ruta (5:11)
09. Juanita (2:40)
10. Comunicado (2:45)
11. Nadadoras (3:42)
12. Eclypse 2000 (8:24)

 

El Pastuso – Voz y Trompeta
Jaap Monchito – Bajo
Arjan Er Juan – Guitarra
Pepellín Roosen - Batería

 

Kortom; allemaal vormen van Social Media. Ik heb inmiddels overal een accountje en gebruik vooral Twitter en LinkedIn (zakelijk) erg veel. Vooral LinkedIn is zakelijk gezien waardevol om je netwerk te gebruiken voor business deals, carriere mogelijkheden, kennisoverdracht en contact met relaties etc. Twitter is toe nu toe vooral heel leuk (en er mede schuldig aan dat ik weinig meer op mijn blog doe). Twitter is bovendien steeds populairder aan het raken en kent in Nederland momenteel een enorme groei.

 

Facebook vind ik tot nu toe niets toevoegen en Hyves min of meer "verplicht" aangezien heel nederland daar aan mee doet. Facebook en Hyves lopen kans op de Suicide machine (Ja er zijn nu zelfs websites waarin je in 1 keer je account kunt opblazen) aangezien ik ze niets (meer) vind toevoegen en soms zelfs irritant. Sporadisch gebruik ik ook Skype (chat en telefonie) en Last.fm (muziek). Dan heb je nog vele anderen zoals Plaxo, Schoolbank, Myspace, Flickr enz enz. Ik ga me daar voorlopig maar niet aan wagen aangezien ik ook maar beperkt tijd in een dag heb zitten.

 

Sociale gemeenschappen waren er altijd al op internet (forums, blogs, enz), maar dankzij nieuwe techniek (web 2.0) en enorme toename van mobile devices (smartphones, iPad, iPhone, laptops) is er nu sprake van "social media". Social slaat op het delen, profileren en netwerken. media op de platformen en techniek waarmee dit wordt gerealiseerd.

 

Wat is nu het nut van al deze platvormen. Ik denk dat dat voor eenieder verschillend is. Zoals ik al vermelde is vooral LinkedIn voor mij zakelijk heel interessant en Twitter heel leuk; het geeft jezelf op het web een soort karakter (je toont wat je bezig houdt) en door te laten zien waar je mee bezig bent geeft bepaalde het openheid. We zullen zien welke Social Media overleven en echt relevant blijken....

 

Dit jaar mijn eerste echt wintersport vakantie. Buiten een beetje geklungel op ski's van een paar uurtjes op indoorbanen had ik totaal geen ervaring. Ski-en is bovendien niet cool genoeg, dus ik ben gaan snowboarden uiteraard... De bestemming is Gerlos in Oostenrijk in het Zillertal. Super locatie met veel kilometer aan pistes en uiteraard super apres ski mogelijkheden (oa. Little London en de Cin Cin)...

 

Eerst maar eens een paar uurtjes les bij de Hotzone School of Snowboarding. 2 uur prive les van een ervaren boardster (Mariette) wat wonderbaarlijk goed ging: natuurtalent?! ;-). Ik heb hier net even de skills bijgebracht gekregen om de rest van de week het lekker door te kunnen ontwikkelen. Na een dag of 3/4 kon ik al lekker boarden de blauwe en sommige rode pistes af! Dit was echt kicken! Super gaaf! Hoe harder hoe beter... Tuurlijk een paar flinke doodsmakken gemaakr, maar dat hoort er ook bij. En dat samen nog eens een heerlijk zonnetje op de meeste dagen en lekkere apres ski en eettentjes (Milchbar !!! top!!!)...

 

Toch erg gaaf om op de toppen van de Königsleitenspitze (2315m), Isskogel (2264m) en Plattenkogel (2040m) te staan. In deze bergen voel je je soms toch nederig en klein. Zeker als op de laatste dag het flink kouder is, waait en sneeuwt.. dan is zo'n bergtop ineens een stuk minder prettig...

 

Kortom; Snowboarden is gaaf en zeker voor herhaling vatbaar...

Hier de enkele pics (meer foto's vind je HIER).

 

 

 

Life of Agony speelt River Runs Red integraal!

 

Uniek avondje op 2 april in de Effenaar te Eindhoven: Life of Agony komt voor slechts drie exclusieve shows naar Europa om haar klassieker 'River Runs Red' integraal te spelen tijdens deze '20 Years Strong Tour'. Kaarten zijn binnen en ik heb er nu al zin in.

 

Update: in een paar dagen ramuitverkocht! gelukkig dit keer ruim op tijd!

 

Het eerste beste concert in 2010 heeft er direct ingeknald! Als dit een voorbode is voor de rest van het jaar, dan staat muzikaal 2010 er goed op. Triggerfinger in mijn achtertuin. Dat kon ik natuurlijk niet missen, nadat ze vorig jaar op Bospop voor het hoogtepunt van de dag hadden gezorgd.

 

Al miste ik het bijna ook nog. De kaartverkoop ging zo hard dat ze in de Effenaar van de kleine zaal werden verplaatst naar de grote zaal die ook nog eens uitverkocht! Deze drie sympathieke belgen zijn aan een enorme opmars bezig.

 

En dat dat niet meer dan terecht is, bewezen ze vanaf de aftrap van een eneverend rockende concert. Deze gasten hadden totaal geen moeite met de grootte van de zaal en podium. Zonder problemen en met een instelling, muzikaliteit, spelvreugde en overgave die indruk maakte! Grote indruk! Nu snel die nieuwe plaat, dan is die Eurythmics cover van "Sweet dreams" als vullertje ook niet meer nodig...

 

Ook nog een eervolle vermelding voor het voorprogramma. De jonge gasten van Colossa (download hun debuut EP gratis hier) maakte een prima indruk met een stevige groovende rock die het midden hield tussen de Foo Fighters en stevige stoner.

 

De foto's: (Meer foto's (en grotere formaten) vind je HIER)

 

 

 

 

 

Met 1uur en 40min was het aan de korte kant, maar wel een indrukwekkende en mooie show van Rammstein in het Gelredome te Arnhem.

 

Met een beetje mazzel kwamen we in de voorste ring recht voor het podium terecht, waardoor ik met mijn iPhone toch nog aardige plaatjes heb kunnen maken. Dus hieronder vind je een aantal van de foto's.

 

Zo dichtbij de stage heeft meteen ook zijn nadeel. Het werd bij de vele vlammen en piro-act soms wel heel erg warm. Alsof je boven een barbecue hing. Tevens stond het geluid niet echt zacht, zeg maar gerust lomp hard, wat nog zeker 24 uur lang voor een lekkere "piep" in mijn rechteroor heeft gezorgd ;-)

 

Setlist: Rammlied / B******** / Waidmanns Heil / Keine Lust / Weisses Fleisch / Feuer Frei / Wiener blut / Frühling in Paris / Ich tu dir weh / Liebe ist für alle da / Benzin / Links 2 3 4 / Du hast / Pussy / Encore: Sonne / Haifisch / Ich Will / Engel

 

 

 

 

 

 

 

 

De nummer 1 van dit jaar is (net als vorig jaar) onbetwist. Geen enkele andere band/act wist op mij zoveel indruk te maken als Alice in Chains in de nieuwe bezetting. Dit 2 uur durende concert met een ouderwets akoestisch intermezzo was intens, indrukwekkend en muzikaal van hoog niveau. Klik HIER voor de foto's.

 

 

4. Rammstein - Gelredome, Arnhem
5. Triggerfinger - Bospop, Weert
6. Herbalizer - Liddo, Berlijn
7. Textures - Nirwana tuinfeesten, Lierop
8. The Killers - Heineken Music Hall, Amsterdam
9. Life of Agony - Nirwana tuinfeesten, Lierop
10.Kubus & Bang Bang - Effenaar, Eindhoven

 

In de regel word ik niet warm van de vele middelmatige (of erger) voorprogramma's, maar als uitzondering daarop was ik blij verrast met Volt Violin (support: Butterfly Effect) en Combichrist (support: Rammstein). Het kan dus wel degelijk...